Հովիկ Մխիթարյան

Պայծառ, խենթ ու սպասված առավոտը Արևը տենչանքի ու արբունքի մարմնացումն է, պայծառ լույսերի մայրամուտը: Կատուները գզվռտվում են: Ծառերը՝ հենց այնպես: Ծերերն արևկող են անում…

Աստիճանաբար իրականություն են դառնում հարազատ վայրերի ուրվագծերը և ցավոտ մխրճվում գիտակցությանս մեջ։ Հևալով վերջին պտույտն է կատարում ավտոբուսը և անշարժանում։ Նույն զորակայանն է, որտեղից…

Մի երազիր մահը: Նա երբեք չի ուշանում և գալիս է իր ժամանակին: Ծեր կինը երկար էր սպասել մահվանը: Այն պահից, երբ ստվերներ դարձան սիրո…

Գրված հուլիսի 20-ի՝ շախմատի համաշխարհային օրվա առթիվ Խաղից հետո ես հոգնած տուն կգնամ կամ հյուրանոցի` իմ սենյակը: Իսկ մինչ այդ` հենց բեմի վրա մի…

Կենտրոնական գրադարանի ընթերցասրահի լայն պատուհանները պայծառ շողարձակում են արևից: Պատուհանները լվացված են և համարյա միշտ` կիսաբաց: Պարզ երևում են փողոցով քայլողների գլուխները և մոտակա…

• Զոինկա Միլգաուի մոտ դեռևս ինստիտուտում գրականության մեծ տաղանդ է հայտնաբերվել: Մի անգամ նա գերմաներեն այնպիսի վառ գույներով նկարագրեց Օռլեանի սպասուհու տառապանքը, որ ուսուցչուհին…

-Ողջույն, – ասում էր ամեն անգամ տղային՝ մտնելով սենյակ։ Նրան պատասխանում էր սենյակի լռությունը, բազմոցին՝ ժանտաքիսի՝ դեմքի խիստ տարօրինակ արտահայտությամբ փափուկ խաղալիքը, փափուկ արջուկները՝…

Փոխհրաձգությունը մարեց։ Մարտադաշտում հետզհետե տարածվեց լռությունը։ Մոտենում էր երեկոն, և մառախուղը, այդ բուլղարական խոնավ ձմեռվա հավերժական մառախուղը պարուրեց շրջապատը։ Ամեն ինչ, որ փոքր ինչ…