Հովհաննես Հովակիմյան

Բագեթում սրճող աղջկան։ Կանաչ լույսը ճոճ է գալիս, ճոճ է գալիս` կախված հայելուց, ճոճ է գալիս անվերջ։ Կանաչ լույսը ճոճք է թվում, բայց նա…

Բազմության ու ամբողջի համար Հայրենիք չկա ու չի էլ լինում։ Հայրենիքն անհատիներինն է, բայց հողը` բազմությունից ու ամբողջից ոտնակոխ։ Հետ եմ նայում. Գուգոն կանգնած…

Երևանի ուղիղ կենտրոնում` Աբովյան փողոցի վրա, էսօր շատ մարդաշատ չէր. օրվա անսպասելի շոգին փոխարինեց կտրուկ ու առատ անձրև։ Օրվա առաջին հատվածում հանդիպել էի համալսարանից…

Ահավոր հոտ է գալիս։ Մեր փողոցից երկու փողոց ներքև ընտիր ասֆալտ կա, որ ձգվում է մոտ երկու հարյուր մետր ու մեզ կանչում դեպի ինքը։…

Ժամանակի հետ հասկանում ես, որ դեպքերն արագացնելը կամ ստիպելը, որ շուտ պատահեն, կհանգեցնեն, որ վերջում չի լինի քո սպասածի պես: Հանդիպել եմ Անահիտին։ Կապույտ…

Միջհյուսվածքային տարածություն «Հուշագրություն (անգլ.՝ /ˈmemwɑːr/ [1]; ֆրանսերեն` mémoire: memoria, որ նշանակում է հուշ, հիշողություն), գեղարվեստավավերագրական գրականության ժանր, անցյալի հուշեր՝ շարադրված նկարագրվող իրադարձության ականատեսի կամ…

Տեքստը գրվել է Ծաղկաձորում կայացած երիտասարդական հավաքի ժամանակ՝ որպես միասնական, համահավաք բնագիր ստեղծելու փարձառություն: Տեքստի համահեղինակներ՝ Հասմիկ Սիմոնյան, Արթուր Մեսրոպյան, Անահիտ Ղազախեցյան, Գևորգ Կաաս,…