Հրաչ Բեգլարյան | Հիշողության թելից
*** -Էլի բանաստեղծությու՞ն ես գրում,- հարցրեց պատուհանագոգին կանգնած խետվտուն թիթեռը։ -Չէ, ի՜նչ բանաստեղծություն,- ասացի,- պարզապես նայեցի թևերիդ, հիշեցի անցած օրերից մեկը և օրս դարձյալ…
Ընթերցել
*** -Էլի բանաստեղծությու՞ն ես գրում,- հարցրեց պատուհանագոգին կանգնած խետվտուն թիթեռը։ -Չէ, ի՜նչ բանաստեղծություն,- ասացի,- պարզապես նայեցի թևերիդ, հիշեցի անցած օրերից մեկը և օրս դարձյալ…
Ընթերցել
Աչքերդ սրբիր, քեզ հավաքիր, դու ուժեղ կին ես, Սոֆա: Աշխարհում էնքան վատ բաներ են կատարվում, որ մարդ լսում ու սահմռկում է, մարդ կարդում ու…
Ընթերցել
Երբ Գաբրիելը սև, լաքած ճամպրուկն ուղարկեց Ազատի հետևից և գյուղի ջահելներն ուսամբարձ տարան նրան, Հայկոն լաց եղավ մտքի մեջ: Հետո ի՞նչ, որ Ազատն ութսունյոթ…
Ընթերցել
Երբ Մանուկ ճգնավորն անհետացավ, ոչ ոք չհավատաց նրա մարմնով Երկինք համբառնալու լուրին: Վանականներից ոմանք կասկած էին հայտնում, թե Մանուկն իբրև Երկնքից էր առաքված, երկրի…
Ընթերցել
-Առ,- կոնյակի երկու հարյուր հիսուն գրամանոց շիշը գրպանից հանեց ու Գառոյին մեկնեց Կարոն,- մի երկու կում` խմիր, կթեթևանաս: -Ախր,- թևերն անօգնական տարածեց Գառոն ու…
Ընթերցել
Ինքնաթիռն ամպի քիթն արյունոտել էր թևով: Քսվել էր պատահաբար, չուզենալով ու ամպից ձյան փաթիլներ էին պոկվում ու թրթռում օդի մեջ: Քամին ասես ամպի վրեժը…
Ընթերցել
Կանգնած էր գլուխը կախ, ակնկոր: Դահլիճի ձայնը գվվոց էր թվում: Ասես կանգնել էր մի մեծ մեքենայի մոտ ու վարորդը անխիղճի պես ոտքը «գազին» դրած`…
Ընթերցել
Կարմիր շորերով աղջկան միանգամից տեսավ: Աղջիկը գեղեցիկ չէր: Նստել էր իրենից մի նստարան այն կողմ ու աչքերը խոնարհած սպասում էր ինքնաթիռի թռիչքին: Մազերը հավաքել,…
Ընթերցել
Թափառախումբը գյուղ մտավ անսպասելի: Թե երբ էին եկել, որտե՞ղ էին բացել իրենց վրանները, ոչ ոք չէր իմացել: Գյուղ մտան երգ ու պարով: Ջահել, կլորիկ…
Ընթերցել
Վիրավորը դարձյալ ամբողջ ուժով հենվեց ուղեկցի ուսին ու ցավից կրճտացրեց ատամները: Արդեն երեք ժար էր, որ քայլում էին լպրծուն, ցեխոտ ճանապարհով: Գնացել էին քաղաքն…
Ընթերցել