Մհեր Արշակյան

Գիշեր է… Կրկին սրվել է Փրկիչը իմ մեջ: Բայց էլ պոռնիկներ չկան, որոնց սիրել է պետք, մինչև նրանց կդարձնես այդպիսին: Ոչինչ և ոչ ոք…

Ընթրիքից ելա խորհրդավոր, սուղ, որ ոչ մի դեպքում ինձ չեն պատանի իրիկունները՝ անկողնում-դրսում հեռու հոգնակի արաղից, տանից: Ես ինձ թվացի պաշտպանված ու սուրբ՝ ոչ…

Հորինել 21-րդ դարը և նրա արանքներում խցկել չծնված երեխաների ոսկորները որպես էջանիշ… Պատառոտել գրքերը, որոնք այդպես էլ չեն գրվելու, հետո մեկնել պատերազմ. որ եղիցի…

Լույսը ընկավ։ Մեխված քո դեմ զարկերակի ձայնով եկած, շունչս պահած, մտքով՝ անդեմ, քո ստվերը վրաս բեկված։ Ու՞ր ես հիմա, ասի ես ինձ ու լսեցի՝…