Վահագն Դավթյան | Ամառան գիշեր
ՃԱՆԱՊԱՐՀ Ու ես գնում էի, երկի՛ր … Աջ ու ձախից Ինձ հետ ջրերդ էին գնում Մաքուր, Կապույտ Ու սանձակոծ։ Մաքուր, Կապույտ Մի տանջանքով Զարկում…
Ընթերցել
ՃԱՆԱՊԱՐՀ Ու ես գնում էի, երկի՛ր … Աջ ու ձախից Ինձ հետ ջրերդ էին գնում Մաքուր, Կապույտ Ու սանձակոծ։ Մաքուր, Կապույտ Մի տանջանքով Զարկում…
Ընթերցել
«Գրական թերթ» 13 օգոստոսի 1965 թ. 1945 թվականի օգոստոսին կատարվեց մարդկային պատմության մեծագույն ողբերգություններից մեկը։ Ողբերգությունները կատարվում են ու ավարտվում։ Այս մեկը չավարտվեց։ Սկսվելով…
Ընթերցել
ՇՈՒՆԸ Չեմ հիշում հիմա, թե անունն ի՞նչ էր … Հայացքը տխուր, տխուր ու ջինջ էր։ Մորթը սեւուկ էր ու չալ էր պոչը, Աստղերի հետ…
Ընթերցել
Թող զարմանալի չթվա, եթե պոեզիայի մեջ ավանդականի ու նորարարականի փոխհարաբերության մասին խոսքս սկսեմ ամերիկյան իմ մի ուղևորությունից բերած հուշով։ Լոս Անջելեսի ռեստորաններից մեկի պատին…
Ընթերցել
ՏԱՂ ԾՆՆԴԵԱՆ Այսօր տօն է սուրբ ծնընդեան, աւետիս. Տեառն մերոյ եւ յայտնութեան, աւետիս: Այսօր արեւն արդարութեան, աւետիս. Երեւցաւ՝ ‘ի մէջ մարդկան, աւետիս: Այսօր սուրբ…
Ընթերցել
1 1970թ. գրված «Երբ վերջին անգամ» բանաստեղծության մեջ Վահագն Դավթյանը «մահվան տեսիլի» յուրօրինակ կիրառությամբ սահմանում է իր պոեզիայի երեք գլխավոր մեծությունները: Սիրո («Մի ոտաբոբիկ,…
Ընթերցել
ՆԱԽԵՐԳԱՆՔ … Եվ կան ժամեր, կան ժամեր, որ երբ կոպերս եմ փակում, Իմ ցավի մեջ ու հույսի կապույտ աստղեր են կաթում։ Կապույտի մեջ ու…
Ընթերցել
Համո Սահյան ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒ Քեզանով է պայթել հունդը մեր գոյության, Քեզանով ենք դարձել տուն ու երկիր, Շառաչել ես դու հին հողում Արարատյան Մինչև հնչյունը…
Ընթերցել
Լույս առավոտի, Դու, որ նման ես երաժշտության, Եկ ու ինձ փրկիր այս գիշերային անդաշնությունից, Շաղոտ շուրթերով շշնջա նորից խոսքը հաշտության Ու սիրտս զտիր, Որ…
Ընթերցել