Վերջերս

Գրանիշի վերջին հրապարակումները

  • Հարցազրույց

    Հրաչ Սարիբեկյան | Երկվորյակների պարադոքսը

    «Կյանքն ընթերցանության համար տրված սահմանափակ ժամանակ է» «Հայը 21-րդ դարի սկզբին» գրական մրցույթին ներկայացված ՀՐԱՉՅԱ ՍԱՐԻԲԵԿՅԱՆԻ «Երկվորյակների արևը» անտիպ վեպը մրցանակի չարժանացավ՝ առաջ բերելով գրող…

    28 Փետրվար 2018

  • Պոեզիա

    Խանում Ավանյան | Կարմիր ձյուների հետ

    Ամեն անգամ անցնում էի կարճ շրջազգեստով, ախորժելի ոտքերով, ագռավների ամբոխի կողքով աչքով էի անում․․․ Հեռվում վառոդն էր պայթում, իսկ ես մենակ եմ մնալու կարմիր ձյուների հետ։ *** Բոլորը խոսում են բոլորի մ…

    27 Փետրվար 2018

  • Պատմվածք

    Լիլիթ Մարգարյան | Կապույտ կետ

    «Ամառը որոշել է այս տարի լինել տարօրինակ»,- մտածում էր Իլլան՝ սպիտակ դաշտածաղիկներով զարդարված կանաչ անձրևանոցը ձեռքին քայլելով կարկտախառն անձրևի տակ՝ միալար դանդաղությամբ, կիսափակ աչքերով, ոտքերի տակ…

    26 Փետրվար 2018

  • Երգիծանք

    Ռադյարդ Քիփլինգ | Ռադյարդ Քիփլինգ կամ Մարգարեն իր գյուղում պատիվ չունի

    Ջոզեֆ Ռադյարդ Քիփլինգը որպես գրող մեծ հռչակ է վայելել կյանքի օրոք` դասվելով ամենահայտնիների շարքը: Ծնվել է 1865թ. Բրիտանական Հնդկաստանում, Բոմբեյ քաղաքում: 1870-ականներին դպրոցական կրթությունը ստացել…

    25 Փետրվար 2018

  • Նամակ

    Եղիշե Չարենց և Լեյլի | Լեյլի ջան, Լեյլի, Լեյլի…

    Ծնվել է Թիֆլիսում, ծնողները Թիֆլիս էին տեղափոխվել Ղարաքիլիսայի գավառի Ձորագյուղ գյուղից։ Լեյլին ավարտել է Թիֆլիսի Հովնանյան դպրոցը, ապա որպես թարգմանչուհի աշխատել տարբեր հիմնարկություններում։

    24 Փետրվար 2018

  • Պոեզիա

    Գագիկ Սարոյան | Կանխանշաններ

    1. Մեկը հիշել է ինձ. Երևի կարոտել է, Այլապես առավոտ կանուխ Մշուշը չէր թրթռա, Չէր շոշափի արցունքը Ո՛չ հենց այնպես ընկնող Իմ վիրավոր աչքից: 2. Իմ մոտիկներից մեկը Երևի այս գիշեր երազ է տեսնելու Այն էլ` լ…

    23 Փետրվար 2018

  • Օրագրություն

    Օրագրություններ

    Ալբեր Կամյու

    Թարգմանիչ՝ Թոնդրակ

    13 փետրվարի, 36: Ես մարդկանցից ավելին եմ պահանջում, քան նրանք կարող են ինձ տալ: Ունայնորեն պնդել հակառակը: Բայց ինչ մոլորություն և ինչ հուսահատություն: Եվ ես ինքս, հնարավոր է ... *

    22 Փետրվար 2018

  • Պոեզիա

    Նորայր Գրիգորյան | Առանց ժամանակի կամ Երևանի ժամանակով

    Դրախտի դուռը ծիրանի ծառից է, դուդուկի նվագը արտագաղթից է: Այդ երկրի հողը էն հին կավից է, հողի ծաղիկը թափառող թախիծ է: Հայրենիք կարմիր. հրադադար ու կրակահերթեր, ե՛տ նայիր ցամքած քո առուներին, ուր խայտա…

    21 Փետրվար 2018

  • Պոեզիա

    Նշաններ

    Ներսես Աթաբեկյան

    տխուր մտածեց մեղուն արջի ձայնով, որի վրայով անցել էր տրամվայը մինչ Աննուշկան կհավաքեր ձեթը XX դարի ամենամեծ վեպի էջերից,- Էս շոգած ամառվա մասին մի բաժակ գարեջուր կհիշվի, Հյուսիսի աղջկա պես ճերմակ ձմեռ…

    20 Փետրվար 2018

  • Պատմվածք

    Մադամ Բուլլայի զարմանահրաշ ուղևորությունը

    Մհեր Իսրայելյան

    Երբ դեռահաս որդուս՝ Բելգիայում մեծացած ու նոր Հայաստան վերադարձած Տիգրանին կարդացի Վահան Տերյանի «Մի խառնեք մեզ ձեր վայրի արջի ցեղերին» բանաստեղծությունը, ինձ մեղադրեց ազգայնականության ու հետադիմական…

    19 Փետրվար 2018