Հսկա կրիան դանդաղ քարշ էր գալիս իր անվերջանալի սավաննայով՝ դեպի հնագույն Բաբաջայդ ծառը։ Նրա հետևի թաթերից սուր ելուններ էին ցցված, որոնցով նա քանդում էր հողն ու զով փոսեր փորում՝ անողոք տապից պատսպարվ…
Նոր էի արթնացել ու լվացվում էի, երբ դուռը թակեցին։ Բիբին[1] ներսից ձայն տվեց․ — Մաջի՛դ, գնա՛ տես՝ ով է։ Թաց ձեռքերով, որոնցից դեռ ջուր էր կաթկթում, վազեցի ու բացեցի դուռը։ Շեմին կանգնած էին Քոքյաբ խան…
Ծերունի ծաղկավաճառը իր հարազատ քաղաքը վերադարձավ երեսուն տարի հետո։ Երեսուն տարի առաջ, ուշ աշնան մի թխպամած գիշեր, իննսունմեկ տարեկան հասակում նա մահացել էր փողոցում՝ նպարավաճառի փակ խանութի արտասանդո…
․․․գուցե սկզբում ցավ էլ չէր, գուցե ցավ էր, բայց այնքան թույլ, բայց այնքան անորոշ, բայց այնքան աննշմար, որ ավելի շատ, որ միտք էր հիշեցնում, քան՝ մարմին՝ մի շարժում երիկամների հատվածում, մի քաշող բան ձա…
