Մանուկ Նիգոյան | Երկունքի ցավից
Կովը երկունքի ցավից մայրաբար ոռնում էր ամբողջ գյուղով մեկ, կովը գահավիժել էր գոմի մեջտեղում, խոշոր արցունքոտ աչքերը հառում էր մեկ անասնաբույժին, մեկ մորս, որ…
Ընթերցել
Կովը երկունքի ցավից մայրաբար ոռնում էր ամբողջ գյուղով մեկ, կովը գահավիժել էր գոմի մեջտեղում, խոշոր արցունքոտ աչքերը հառում էր մեկ անասնաբույժին, մեկ մորս, որ…
Ընթերցել
Սկիզբը՝ այստեղ Մաս 2 Գիտակից էր։ Հայրիկը երկու ձեռքով բռնեց նրա ձախ ձեռքը։ Կռացավ, որպեսզի համբուրեր ճակատը։ Հայրիկն այնքան թույլ և ծեր տեսք ուներ,…
Ընթերցել
Մաս 1 Ամենավաղ հիշողություններիցս մեկը սկսվում է նրանից, որ հեկեկում եմ։ Չէի ուզում հանգստանալ, որքան էլ որ հայրս և մայրս ջանում էին։ Հայրս հանձնվեց…
Ընթերցել
Ուսուցչի օրվա առթիվ, Ածխահատի օրվա ու էլի մի քանի օրերի ոտանավորներ էր գրում պատանեկան թերթի համար: Այդ գործը իրենն էր: Չէին պատվիրում, բայց նման…
Ընթերցել
Երկու ավստրիացի՝ մեկ ուսանող և իր կրտսեր ատաղձագործ եղբայրը, որոնք կարճ ժամանակով ապրում էին Արևմտյան Բեռլինում, դեկտեմբերի կեսերին, մի բավականին ցուրտ ձմեռային օր, ճաշից…
Ընթերցել
Բոլոր անփոփոխ բաներից՝ քաղաքը, որտեղ աչք ես բացել, ամենաանփոփոխն է։ Միշտ միապաղաղ վայր է դա, բայց միևնույն ժամանակ, երբ մեծանում ես ու փոխվում, հեռանում,…
Ընթերցել
Մանկությունս հիշելիս սիրտս դառնում է գինով… Եղ. Չարենց Ողջ գյուղն էր ասում. — Ջավին սուրուն ա, շա՜տ սուրուն: Ես նրանից երկու տարով փոքր էի…
Ընթերցել
Հսկա չափսերին նայեի՞ր, թե՞ ափի մեջ սեղմված պճլիկ Նարեկին, որին փաթաթված` ամեն գիշեր նա փորձում էր քնել: Լինում էր` ստացվում էր, լինում էր` չէ,…
Ընթերցել
Սա նրա վերջին «ետթռիչքն» է այս տարի: Օդանավակայանից դուրս գալով՝ Լին Ժոուն զանգ է տալիս Սյու Ուին: Սյու Ուն ասում է, որ արդեն նրա…
Ընթերցել
Նա երիտասարդ է, գեղեցիկ, բարի։ Նա այնքան բարի է, որ ատում է երեխներին։ Երեխաներից Նա առհասարակ զզվում է, խորշում։ Համարում է իրեն բախտավոր, որ…
Ընթերցել