Մարտուն Հովհաննիսյան

Քաղաք Y-ի հիվանդանոցներից մեկի ընդունարանի դռանն հարող պատին փակցված էր մի գրություն, որին հեռվից էլ եթե հայացք գցեիր, գրության երկարությունը կմատներ, որ ո՛չ գնացուցակ…

– Եվ եթե մինչևիսկ հավատքն ունենամ սարերը շարժելու, բայց չունեմ չափի զգացում… – Դե լսի՛ր: – Սպասի՛ր…ուրեմն ես թողեցի սարերն իրենց տեղում՝ հավատալով, որ…