Դավիթ Մուրադյան

Մութ ժամերին հիշողությունները դառնում էին տեսանելի, և նա նորից հայտնվում էր Կոմայգու լուսանկարչատանը կամ «Ցիցերո» սրճարանում, որի սեղանիկներին սև-սպիտակ քառակուսիներ էին գծագրված, ինչն էլ…

Այս պատմվածքն իմ առաջին գրքից է, որը լույս է տեսել ճիշտ 40 տարի առաջ ( «Ուզում եմ քեզ պատմել» , «Հայաստան» հրատ. 1976): Գուցե…

Ծխելն այստեղ խստորեն արգելված էր, և նա ստիպված եղավ դուրս գալ սպասասրահից: Երկնքում լիքը աստղեր կային, ինչպես սովորաբար լինում է օգոստոսին, իսկ կեսգիշերային զովը…

Պատշգամբից երևում էր միայն գմբեթը՝ թեթև ձյունը վրան, իսկ հյուրանոցի շրջակայքում հալոցք էր: