Մհեր Արշակյան

Որովհետեւ ես միայն մի գարուն գիտեի, ես գիտեի միայն մի ծաղիկ, որովհետեւ քեզ սիրելն արդեն մահացու միտք է, իսկ չսիրելը՝ պարտք հաջորդ անցյալի: Որովհետեւ…

Թռչուններն են երամ-երամ աչքերի մեջ տանում երրորդ իմ գարունը արդեն մեռած, քո մարմինը՝ ահա մեռնող։ Տանում են մերն ու գիտեն ուր, պատմելու չէ ճամփան…

  Անհապաղ մի սիրտ, նինջում՝ անունս- պարտվածի մասին է պատմությունը: Նա ելավ Լեռից, նա՝ վերջին հայացք, նա՝ անհապաղ դից, անձնապես մեռած: Նա, այսինքն, ես,…