Սլավի-Ավիկ Հարությունյան | Նրա համար
ՇԱՐՏՐՎԱՆՆԵՐԸ աշնան սառած շատրվանները մեր լքված օրերն են որ ամոթից այդպես էլ չենք հիշում ՎՐԻՊԱԿՆԵՐԸ վրիպակներս շատ էին անողոք անձրեւի պես անպատեհ աննպատակ…
ԸնթերցելՍլավի-Ավիկ Հարությունյան
Երևան՝ քաղաք ինքնություն
Հուսիկ Արա Սիրո խոսք քաղաքին Տարածությունը ամփոփվում է մեր աչքերի մեջ, և ժամանակը մեր կենսագրության չափով է դառնում. մինչդեռ ծաղկատերև շղարշների տակ փոթորկվում են…
Ընթերցել
Երազիկ Հարությունյան | Աստղերի ճանապարհը
«Վաղուց գողացել են այն աստղերը որոնց ճանապարհները գիտեի» Այսօրվա գրածս գրականագիտական հոդված չէ: Ընթերցողի կարգավիճակում հիմա կարդում եմ այն, ինչ ինձ դուր է գալիս…
Ընթերցել
Սլավի-Ավիկ Հարությունյան | Անվերնագիր օր
Ժամանակը Այստեղ չեմ հասցնում Ապրել- Անտանելի երկար է ժամանակը Ուղի նորից դեպի՜ երկինք նորից դեպի՜ Անդինը–առհավատչյա իմ տարիները–իմ թևերին–հոգնա՜ծ իմ հուշերը թողած մեկին–մեկի՞ն…
Ընթերցել
Սլավի-Ավիկ Հարությունյան | Ժանրի հետազոտության մշակութաբանական հայեցակետը
Ըստ Մ. Բախտինի և Յու. Տինյանովի ուսումնասիրությունների* 20-րդ դարում ժանրի վերաբերյալ առաջացավ մի բոլորովին այլ՝ ավելի քան խորը պատկերացում ռուսական գիտության ընդերքում. Մ.Մ.Բախտինի և…
Ընթերցել