Արսեն Ներսես

Տերևները` ծառերից խռոված, ապրելու վերջին երազով, խճանկար դարձան թաց սալահատակի վրա Եվ ուրիշ տերևներ վազվզում են անհանգիստ նրանց վրա փնտրում նոր ավարտ Անցած ամառը…

1 Քրտնած մարմնիդ վրա լուսամուտն արձակում է, _որպես գթություն,_ միջանցիկ քամու մի ակնթարթ. հետո, ծովի պես մակընթաց, որ գալարվող ալյաց հետ է քաշում խորքն…

1. Աշխարհը կործանվում է կործանվածների համար, աշխարհը փրկված է փրկվածներով… Մենք իրար չենք խղճում, չենք փրկում, մեր աշխարհներում, մեր մահկանացու փրկության մասին երգեր ենք…

…եթե նույնիսկ լեռները տեղափոխելու չափ ուժեղ հավատ ունենամ, բայց սեր չունենամ, ոչինչ եմ: Ա. Կորնթացիս 13:2 1. Ոճրի մեջ հատուցման խաբկանք Մոլագարը ժպտաց մահվան…

ԺԱՅՌԻՑ ԺԱՅՌԱՓՈՇԻ Ժայռից ժայռափոշի ձգված ժամանակի մեջ ակնթարթ կա միայն, որ ցորենի հատ է,_ լերկ ճեղքվածքի մեջ` բռունցքները սեղմած ժայռի, հավերժության մասին անպտուղ երազ…