Գրական համայնք
1950 թվականի օգոստոսին Տոկիոյում լույս է տեսնում ճապոնացի արձակագիր Տաչիբանա Սոտոոյի[1] «Չքնաղ ծաղիկ. Յուձենիկայի պատմությունը»[2] վեպը, որի գլխավոր հերոսներն են Մանջոու-գո խամաճիկային պետության մայրաքաղաք…
Ընթերցել
Հայ-ճապոնական գրական առնչությունները Խորհրդային միության տարիներին 1958 թվականի գարնանը ճապոնացի գրողներ Տակամի Ջունը (1907-1965), Սակայ Սեյիչիրոն (1905-1993), Աբե Տոմոջին (1903-1973) և գրականագետ Աոնո Սուեկիչին…
Ընթերցել
(հատված վեպից) Հեռվից, երկնքում կուտակված շոգու հաստ թաղանթը պատռելով, լսվեց շոգենավի ազդանշանը: Տաք ծովային զեփյուռին սկսեց խառնվել ամառային մթնշաղի հազիվ նկատելի բույրը: Ստվերները գնալով…
Ընթերցել
Հատված վեպից Յոշիրոն, դռան շեմին կանգնած, բացեց թերթը: Նախկինում, երբ երիտասարդ էր, թերթեր չէր կարդում, սակայն երբ մի անգամ արդեն անհետացած մամուլի այս տեսակը…
Ընթերցել
Կար ժամանակ, երբ Ճապոնիայում կանանց կողմից գրված գրական ստեղծագործությունները դասակարգվում կամ, ավելի ստույգ, պիտակավորվում էին որպես «կանանց գրականություն» (ջյորյու բունգակու)՝ գրական կանոնից դուրս գտնվող…
Ընթերցել
Ես գեղեցիկ կին եմ։ Ես գեղեցիկ, խելացի կին եմ։ Ես գեղեցիկ, խելացի, սեքսուալ կին եմ։ Ես գեղեցիկ, խելացի, սեքսուալ, բարի կին եմ։ Ես… –…
Ընթերցել
Նորիկո Իբարագի (1926-2006) ճապոնացի բանաստեղծ, դրամատուրգ, էսսեիստ, մանկական գրականության գրող և թարգմանիչ: Նա առավել հայտնի է իր «Watashi ga ichiban kirei datta toki» (わたしが一番きれいだったとき)…
Ընթերցել
Երեկո էր: Մի ծառա Ռաշյոմոնի դարպասի ներքևում սպասում էր անձրևի դադարելուն: Լայն դարպասի ներքևում բացի այս տղամարդուց ոչ ոք չկար: Միայն կարմիր ներկը տեղ-տեղ…
Ընթերցել
Դեմքիս առաջին անգամ կնճիռ հայտնվեց, երբ համարյա երեսուն տարեկան էի։ Ես, կոսմետիկայի խանութի վաճառասեղանի մոտ կանգնած, փոքր-ինչ ամաչելով, որոշեցի վաճառողուհուն ուրախացնել և իբր հիացմունքից…
Ընթերցել
Սիրելի հայ ընթերցողներ Ողջույն։ Ես ճապոնացի արձակագիր Սայակա Մուրատան եմ։ Անչափ ուրախ եմ, որ «Կոնբինիի մարդը» թարգմանվել է հայերեն։ «Կոնբինիի մարդը» Ճապոնիայի մի փոքրիկ…
Ընթերցել