Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Պատմվածք
Չղջիկ կինը
Վերելակն ուշանում էր, մի քիչ էլ, ու Մանանը տակը կաներ: Տան բանալին պահել էր ձեռքում: Մինչև զանգը տար, ու լակոտները ծոր տալով հասնեին դռանը՝ հաստատ չէր դիմանա… Մնում էր անիծյալ վերելակը ցած սողար:
5 Ապրիլ 2026 • 8 րոպե
-
Բանախոսություն · Նոբելյան
Հան Կանգ | Նոբելյան բանախոսություն
Թարգմանիչ՝ Հասմիկ Հակոբյան
Անցյալ հունվարին, երբ տեղափոխությունից առաջ կարգի էի բերում խորդանոցս, պատահաբար հին կոշիկի մի տուփ գտա, որի մեջ մանկությանս մի քանի օրագիր հայտնաբերեցի։ Այդ տետրերի մեջ կար մի փոքրիկ գրքույկ, որի շապ…
4 Ապրիլ 2026 • 16 րոպե
-
Պատմվածք
Սով պահող մարդը
Ֆրանց Կաֆկային՝ լավ նորություններից՝ տուբերկուլյոզն արդեն լիովին բուժելի է, վատերից՝ կյանքը շարունակում է մնալ նույնը․․․ ․․․կա մարդկային մի տեսակ, գուցե՝ ինձ, գուցե քեզ պես, որի համար յուր ճակատագիրը…
3 Ապրիլ 2026 • 5 րոպե
-
Պատմվածք
Միայն մեկ անգամ
Գիշերով գյուղը նման էր քնի մեջ խոսող մարդու, որն ինքն իրեն չի լսում: Երբեմն անորոշ կողմերից կովերի բառաչ էր լսվում, որ մի պահ կարծես բռնկվում էր մութի մեջ ու հանգչում: Քամին ետևից Հայոյի գլխաշորը բերո…
2 Ապրիլ 2026 • 14 րոպե
-
Գրականագիտություն
Քրիստինե Հայրապետյան | Կանացի «վայրիության» վերադարձը. Աոկո Մացուդայի ուրվականներն ու մեր իրականությունը
Աոկո Մացուդայի «Որտեղ վայրի կանայք են» պատմվածքների ժողովածուն, որը վերջերս է թարգմանվել հայերեն («Գրանիշ», 2025թ.), չափազանց ինքնատիպ, թեթև և միևնույն ժամանակ խորիմաստ գիրք է։ Այն իրար փոխկապակցված պ…
1 Ապրիլ 2026 • 4 րոպե
-
Էսսե
Տառապանքի ուղիներով
«Հավատարի՛մ եղիր մինչև մահ, և կյանքի պսակը կտամ քեզ» (Հայտնություն 2․10)։ Գնացքի միալար ցնցումներն ինձ հեռացնում են հարազատ քաղաքից։ Աստիճանաբար հետևում են մնում քաղաքի հուշերով լի աղոտ պատկերները.
31 Մարտ 2026 • 52 րոպե
-
Պոեզիա
Սոհրաբ Սեփերհի | Լույսը, ես, ծաղիկը, ջուրը
Թարգմանիչ՝ Էդուարդ Հախվերդյան
Երեկո, Մի քանի սարյակ Հեռացան եղևնու հիշողության առանցքից, Տեղում մնաց ծառի մարմնական բարությունը՝ Իմ ուսերին թափելով պարկեշտության արևածագը։ Խոսիր, ով գիշերային ժամադրավայրերի կին, Հենց այս բարեհաճ ճ…
30 Մարտ 2026 • 3 րոպե
-
Պոեզիա
Բախտ
1 Այս աստիճաններն այնպես են շարել, որ քայլ անելիս վերև չնայես։ Այդպես գլուխկախ բարձրանում եմ ես և դեռ չեմ տեսել երկինք ու արև։ Կույր շարժում է։ Հա։ Այսպես է հաստված։ Ականջ չենք արել հրամաններին։
29 Մարտ 2026 • 7 րոպե
-
Պատմվածք
Մերի Ավետիսյան | Ցլից ծնված մեղուները
Пустота. Но при мысли о ней видишь вдруг как бы свет ниоткуда. Знал бы Ирод, что чем он сильней, тем верней, неизбежнее чудо. Постоянство такого родства — основной механизм Рождества.
28 Մարտ 2026 • 12 րոպե
-
Պատմվածք
Ջոն Քոնոլի | Ոսկորների ծիսակատարությունը
Թարգմանիչ՝ Լիլիթ Պետրոսյան
Տնօրենի ձայնը ձայնն էր Աստծո։ — Հե՜յ, դո՛ւ, Ջո՛նսթոն Մայնոր, հերիք է վազես,— որոտաց նա։ — Բե՛յթս, իմ գրասենյակ` առավոտյան տասին։ Պատրաստ եղիր պատասխանելու, թե ինչու էիր երեկ լատիներենի դասին ուսումնաս…
27 Մարտ 2026 • 17 րոպե
