Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Պոեզիա
իմ տ․
неужели тебе это кажется столь далеким? ․․․ ․․․․․․как отнимается постепенно то, что не может быть отнято: люди, местность, и как сердце бьется тогда, когда надо бы разорваться. ․․․
17 Օգոստոս 2020 • 3 րոպե
-
Ասույթ
Անձեռագիր տողեր-4
Թքած ունեմ, թե ինձ ուղտի տեղ եք դրել: * * * Ինքնասիրությունը քո սահմանապահն է, սերը` ձեր: * * * Նա էկոլոգիապես մաքուր սրիկա էր: * * * Ամենևին էլ ընթերցողի օգտին չէ, որ գրողներն ավելի շատ են, քան` կոմպ…
16 Օգոստոս 2020 • 3 րոպե
-
Պոեզիա
Կար-անդին
*** Տան պատերի ծուռումուռ եզրագծերը հիշեցնում են Բոլոր ծուռումուռ մատների մասին, Որ մի ժամանակ անշտապ չափել են դեմքիս անթիվ անհարթությունները: Ես տանուլ եմ տվել գարունը, Ու Զաքյանի կանաչած ծառերը դադա…
16 Օգոստոս 2020 • 3 րոպե
-
Պատմվածք
Նուշիկ Միքայելյան | Համբույրը
Լիր Արքայի ներկայացումը ցնցել էր ողջ քաղաքն ու թատերասեր հանդիսատեսին։ Այսպիսի՛ Լիր, ասում էին, որ թատրոնի պատմությունը չէր տեսել։ Էդուարդ Հոբը այնպե՛ս էր մարմնավորել արքայի կերպարը, որ շատերն էին արդ…
15 Օգոստոս 2020 • 6 րոպե
-
Պոեզիա
Մոռացված մատուռը
Թարգմանիչ՝ Ռուզաննա Պետրոսյան
Ես որդի ունեի, որի անունը Խուան էր: Ես որդի ունեի: Մի ուրբաթ օր մյուս մեռելների հետ ընկավ խրամատում: Տեսա նրան` պատարագի վերջին ժամին և գլխարկի զնգոց էր լսվում տերտերի սրտից: Հարվածում էի դագաղներին:
14 Օգոստոս 2020 • 2 րոպե
-
Պատմվածք
Ժասմին Ղազարյան | RECORTE
-Քեռին գալիս ա, քե-ռին գա-լիս-ա,- Քլոեն իջավ նախասենյակ` ցատկելով միանգամից երեքական աստիճանի վրայով։ Նրա հետևից սանդղահարթակում հայտնվեց Մարիան՝ պսեվդոհուսահատ դեմքով։ -Ընկար` հիվանդանոց չեմ տանելու,…
13 Օգոստոս 2020 • 14 րոպե
-
Պատմվածք
Թափանցիկ շշեր. փոդքաստ
Ինչու՞ են, մարդիկ օղի խմում: Խմում են, որ աշխարհի բոլոր երեխաները լաց լինեն: խմում են, որ թթու վարունգ ուտեն: խմում են, որ մեռածներին ու աստծուն հիշեն: խմում են, որ խմեն: խմում են, որ մարդ սպանեն:
12 Օգոստոս 2020 • 1 րոպե
-
Գրականագիտություն
Եղիշե Չարենցին վերագրվող մի բանաստեղծության մասին
Եղիշե Չարենցի՝ 1996 թվականին Դավիթ Գասպարյանի աշխատասիրությամբ լույս տեսած «Նորահայտ էջեր» գրքում զետեղված է «Ինչ որ հույս էր…» սկսվածքով մի բանաստեղծություն: Այս վանդակում մնաց գերի:
12 Օգոստոս 2020 • 7 րոպե
-
Հուշագրություն
Քնարական պոեմի հերոսը
Իրեն ճանաչեցի, երբ երիտասարդ էր, նիհարակազմ, և հայացքը, չգիտես ինչու, հաճախ վերևներին էր ուղղված: Գեղեցիկ էր: Մինչ այդ գիտեի իր մի ստեղծագործությունը, որն այն տարիներին հաճախ հաղորդում էին ռադիոյով:
11 Օգոստոս 2020 • 3 րոպե
-
Հուշագրություն
Երկուսուկես(կիսատ) հանդիպում Բանաստեղծի հետ
Հովհաննես Գրիգորյանին տեսել եմ ընդամենը մի քանի անգամ, այն էլ նրա կյանքի վերջին տարվա ընթացքում, երբ նա վերադարձել էր Իսրայելից, ու արդեն կարծես թե պարզ էր, որ ամեն ինչ որոշված է։ Ես այդ ժամանակ լոկալ…
10 Օգոստոս 2020 • 9 րոպե
