Վերջերս
Գրանիշի վերջին հրապարակումները
-
Դրամատուրգիա
Արթուր Միլլեր | Պիեսներ
ՀԵՅԼ — (Մեծ տարակուսանքով) Պարո՛ն Փրոքթոր… ՓՐՈՔԹՈՐ — Աչքիցս հեռո՛ւ։ ՀԵՅԼ — Գթությո՛ւն, Փրոքթո՛ր, գթությո՛ւն։ Ինչ ես այսօր լսեցի ի պաշտպանություն Ձեր տիկնոջ՝ չեմ վախենա դատարանում վկայել։
5 Նոյեմբեր 2018
-
Պոեզիա
Սվետլանա Բարսենց | Հավելյալ հիշողություն
Հիշում եմ. Երկինքը բացվեց անպատեհ. Աստված սուրբ գրքերն էր Թերթում զարմացած։ Հիշում եմ. Սեղմեցի կոճակը՝ Ու Նեղոսը գժված վեր ու վար էր անում, Ձկները շշմած փսխում էին, Գետը լիքն էր չասված բառերով.
4 Նոյեմբեր 2018
-
Պատմվածք
Մարտուն Հովհաննիսյան | Հոսք
– Եվ եթե մինչևիսկ հավատքն ունենամ սարերը շարժելու, բայց չունեմ չափի զգացում… – Դե լսի՛ր: – Սպասի՛ր…ուրեմն ես թողեցի սարերն իրենց տեղում՝ հավատալով, որ արդեն շարժել եմ: Գիշե ՜ր աստղազարդ:
2 Նոյեմբեր 2018
-
Պատմվածք
Երկու քայլ աջ, ձախ՝ հարված
Երևանի մետրոյի յուրահատուկ, վաղուց մոռացված բույրը, պայուսակումս դրված վիպակը, որ այս քանի օրը վերադարձրեց ինձ մանկություն, քամին, որ տաք, փոշոտ շնչով խփում է դեմքիս` միախառնվել, հույզերի փոթորիկ են դ…
1 Նոյեմբեր 2018
-
Պատմվածք
Արմինե Պետրոսյան | Ի՞նչ ա եղել
Ի՞ նչ ձայն էր։ Էս որտեղի՞ց էր լսվում։ Հա՛, դրսից ա։ Երևի էլի էդ չար լակոտներն են, խաղ են անում։ Բայց էս ժամին դպրոցում պիտի լինեին։ Ահագին մարդ են, էս ինչ ձեն են գցել, ոնց որ խոզ են մորթում։
31 Հոկտեմբեր 2018
-
Պոեզիա
Չարլզ Բուկովսկի | Ինձ արդեն սպանել են
Թարգմանիչ՝ Էդիթ Մարգարյան
Օհ, ներիր ինձ դու, ում համար զանգն է ղողանջում, Օհ, ներիր ինձ դու, ով ջրի վրայով է քայլում, Օհ, ներիր ինձ ծեր կին, ով խրճիթում է ապրում, Օհ, ներիր ինձ սար, որ կեսգիշերին է ոռնում, Օհ, ներեք ինձ ձայներ…
30 Հոկտեմբեր 2018
-
Պատմվածք
Վեր տանող աստիճաններ` նեղլիկ
Դիմացի շենքի ութերորդ հարկում ապրող այդ Աղջիկը գիտեր, որ գրող եմ ու ինձ հարգանքով էր վերաբերվում: Սկզբում չգիտեր, որ գրող եմ ու գիշերները, երբ իր ապակեպատ պատշգամբում վառում էր լույսը և գրասեղանին հակ…
29 Հոկտեմբեր 2018
-
Պատմվածք
Կապույտ հիշողություններ
Ներկայացման տոմս էի գնել: Արմատավորված շարադասության շրջունի վերափոխմանը դեռ չէի հավատում: Մի ամիս էր ինձ բաժանում կյանքիս երևի ամենախաղաղ ցնցումից… Մարկեսի «Երկնագույն շան աչքերն» էր, ու ես դեռ չէի գ…
28 Հոկտեմբեր 2018
-
Էսսե
Սեդա Մխիթարյան | Իսկ ես հույս ունեի
Հույս ունեի ճանապարհին Ֆիլյան կարդալ։ Աղմկոտ ու խենթ օրեր էին։ Գրքի ու գրականության գոյության մասին մոռացել եմ առհասարակ։ Ոտքերս ամեն օր ցավում են քաղաքը չափելուց։ Կապույտ ու սպորտային կոշիկներս մաշվո…
26 Հոկտեմբեր 2018
-
Պատմվածք
Աննա Հարությունյան | Ժենիկը (մաս 2)
Դե, ճիշտ ասած` «որոշել» բայն, առավել ևս գործողությունը շատ խիստ բնորոշում էր Հերոսի համար: Ամենալուրջ որոշումը, որ կայացրել էր 52 տարվա ընթացքում, Երևան տեղափոխվելն էր և շուկայում ռուսական ու նազրվան…
25 Հոկտեմբեր 2018
