Էլիզա Ստեփանյան

Երբեմն զարմանում եմ, երբ մտածում եմ, թե որքան ծեր եմ։ Հիշում եմ ժամանակները, երբ քաղաքում, որտեղ ժամանակին ապրել եմ, փողոցներն ամռանը ջրում էին, որպեսզի…

Վսեվոլոդ Նեկրասովին[1] Ճեփ-ճերմակահեր Վալերկան ճարպկորեն հեծանիվ նստեց՝ բռնվելով մեկուսիչով կապկպված ղեկից․ -Սան, Ստյոպկան ասում է նաև, որ կոմերիտական չէ և ընտանիքավոր մարդ է, իսկ…

Րյու դե Լիոնը, որը Լիոնի կայարանից մինչև Բաստիլի հրապարակն է ձգվում, կեղտոտ, փոշոտ, տհաճ փողոց էր։ Լայն էր և կարող էր ավելի վեհ անվանում…

Երբեք ոչ ոքի չեմ խոստովանել, որ իսկական հրաշքով էի բնակարանս ձեռք բերել։ Լաուրան, որն այնպես էր համբուրվում, ասես տանգո էր պարում, անշարժ գույքի գործակալի…

       Կպատմե՞ս ինձ։ Նրանց բոլորի մասին։ Նրանց մասին, ում դիպչել ես մինչև ինձ։ Կպատմե՞ս։ Չեմ խանդի։ Խոստանում եմ․․․        Երբեմն ինձ թվում է, որ…

Սովորաբար չափից ավելի տարված ես լինում այն ամենով, ինչը հիմա է կատարվում քեզ հետ, որպեսզի հանկարծ սկսես մտածել մանկությանդ մասին։ Հասուն մադու կյանքն ինքնաբավ…

Թվին Օթթերը կիսով չափ էր լցվել, երբ պատրրաստվում էր թռիչքի Գլազգոյի օդանավակայանում․ մի քանի կղզիաբնակներ, որոնք վերադառնում էին մայրցամաքից, և հանգստյան օրերից շուտ հանգստի…

Նավապետը հարթեց ականների արկղի տակից դուրս բերված թղթի կտորը և մատիտը թքոտելով՝ գրեց․ «Մտերի՜մս, սիրելի՜ս, հարազա՜տս։ Հեռու ենք ապրում միմյանցից։ Նայում եմ լուսանկարին և…

Հուլիսի 28 Այսօր տեսա Էդիի ավագ եղբորը։ Էդիի ավագ եղբայրը գոնորեայով էր վարակվել։ Գիտեի, որովհետև մի քանի շաբաթ առաջ Էդին ամեն ինչ պատմել էր…

Թաղման արարողությունը սկսվեց ժամը երեքին, թեև սովորույթի համաձայն՝ գյուղում պետք է շատ ավելի շուտ սկսվեր։ Ըստ երևույթին, պատճառը մենք էինք, ամենաշուտ չվերթով չէինք ժամանել։…