Հովիկ Մխիթարյան

Հրաժեշտ Աշնանային անձրևոտ օրը հրաժեշտ եմ տալիս տղայիս: Ձեռքով եմ անում: Մաղմղում է աներես անձրևը: Թափանցում ամենուր: Դարձյալ հրաժեշտ եմ տալիս: Ներքևից ինձ է…

Վիրավորը երբեք չէր մտածել, որ աստղերի լռությունը զարհուրելի կլինի։ Մանուկ ժամանակ աստղերն ամեն օր էին խոսում իր հետ, պատմում անծայրածիր երկինքներում թևածող խաղաղության հեքիաթը։…

Fetter Spiritini Fetter Spiritini․ Փորձում եմ հասկանալ ոչինչ չասող այս տառերը: Այրում են ուղեղս և չեն լքում Նոյեմբերյան այդ պայծառ առավոտյան: Բացում եմ պատուհանը….

Առաջ-ետ, առաջ-ետ, ամեն Աստծո օրը։ Շնիկով տիկինն անցել է 80-ի սահմանագիծը։ Պահպանված դեմքը թեթևակի ակոսում են մանր կնճիռները, որ չի աղավաղում անցյալի գեղեցկության նուրբ…

–Էս ի՜նչ սիրուն ես, – համարյա բղավեց Լյովը, – երբ հավասարվեցին։ –Իսկ դու նույն գիժն ես, – ասաց աղջիկը։ Անցնում էին դպրոցին հարակից մայթով։…

Նրա մոխրագույն աչքերը մի պահ կարող էին խորհրդավոր ու աններողամիտ լինել, իսկ հաջորդ ակնթարթին անհետանալ դատարկության մեջ: Նա հաճախ էր ծիծաղում։ Երբ ծիծաղում էր,…

Առավոտը հաց է բուրում Մռայլ ծերունին առավոտյան թարմ հացի բանբերն է: Հացը նրա մազոտ ու անկենդան ձեռքերին, անկյանք աչքերում ու ցելոֆանի մեջ այլ բուրմունք…

Ես գիտության մարդ եմ, սիրում եմ նորարարություններ ու փորձեր: Դրանք մեր կյանքի շարժիչ ուժն են: Բայց ասում են, թե կանայք ևս շարժիչ ուժ են:…

Վերջին տերևը Ամայացավ ծառը: Մեկիկ-մեկիկ դուրս հոսեց կյանքը: Աշնանային քամին ավետեց աղետը: Առավոտյան վերջին տերևը թափով ընկավ հաց որոնող մեռած շան վրա և նստեց…

Անթրաշ, հյուծված դեմքով մարդը նայեց սեղանի վրա թույլ-թույլ կախ ընկած, մազոտ, ուռուցիկ երակներներով ձեռքերին, ավելի պինդ բռնեց գարեջրի գավաթը, դանդաղ մոտեցրեց շուրթերին, մինչև խմելը…