Կարեն Ավետիսյան

— Ախպերս, կարո՞ղ ա մոտդ լուցկի ըլնի, ահահահա, բարև, բուսաթս, չճանաչա՞ր։ — Արա, ես գիտեի մեռել ես, բայց հաստատ ոչ հերոսի մահով։ — Բա…

Երեկոյան ռազվոդը բոլորն էին սիրում: Ոնց որ օրվա ուրբաթը լիներ. անգամ աշխարհի ամենանահավես հիմնն էիր հավեսով երգում: «Ազատ-անկախ Հայաստան» գոռալուց հետո վերջապես իրոք ազատ…