Հաֆեզ | Ղազալ 231-րդ


Ասացի․ քո ցավն իմն է, ասաց․ ցավը քո կանցնի,
Ասացի․ եղի՛ր իմ լուսինը, ասաց. եթե նա հառնի:

Ասացի․ սիրահարից հավատարիմ լինել սովորիր,
Ասաց․ նման վարք սակավ է լինում լուսներեսից:

Ասացի․ պատկերից քո կփակեմ հայացքիս ճամփան,
Ասաց․ նա՝ գիշերագող, մեկ այլ ճամփից էլ կգա։

Ասացի․ բույրը վարսերիդ խառնեց ալամ-աշխարհս,
Ասաց․ թե գիտենաս, հենց այն քեզ առաջնորդ էլ կդառնա։

Ասացի․ անուշ է օդը, որ հառնում է արշալույսի սյուքից,
Ասաց․ քաղցր է զով զեփյուռը, որ գալիս է յարի ճամփից։

Ասացի․ հրակն շուրթերիդ նեկտարի կարոտը սպանեց մեզ,
Ասաց․ դու՝ լոկ ծառա, Նա՝ ծառային կյանք տվողը, պիտ գա։

Ասացի․ սիրտդ գթասեր ե՞րբ է մտադիր հաշտվել,
Ասաց․ ոչ ոքի չասես, մինչ հաշտության ժամը գա։

Ասացի․ ժամը խինդ-միության տեսա՞ր՝ որչափ արագ անց կացավ,
Ասաց․ լուռ կաց, Հաֆե՛զ, քանզի այս վիշտն էլ անց կկենա։

Թարգմանությունը պարսկերենից՝ Դիանա Սիսակյանի

Թողնել մեկնաբանություն

Ձեր էլ. հասցեն չի հրապարակվի։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով