ՀՐԱՉ ԲԵԳԼԱՐՅԱՆ | Խլուրդը
Իրիկնադեմին, երբ սարից տուն էր
Ընթերցել
Իրիկնադեմին, երբ սարից տուն էր
Ընթերցել
Չգիտեմ, ինչպիսին է եղել
Ընթերցել
Քիչ առաջ էր «Սու»–ն թեթևացել Ստեփանակերտի վրա, և օրվա ընթացքումայս էլ արդեն երրորդ անգամ, իրենից կաթնագույն շիթն արձակելով՝ միզելու նման, ճողոպրել էր դեպի արևելք։…
Ընթերցել
Արդեն ութերորդ օրն էր. զինվորներըապրանքատար գնացքների փոքրիկ կայարանում վագոններից քարածուխ էին բեռնաթափում։ Կայարանամերձ ծառերը անշարժ էին, տերևները օրվա տապից կուչ էին եկել։ Բաց տարածության…
Ընթերցել
Հավատը կյանք է։ Հավատը ոչնչի մեջ կյանք է դնում, կյանքի մեջ՝ հավիտենականություն։ Հավատում ես` կաս, չես հավատում՝ չկաս, ոնց որ էս փուչ աշխարհը։ Մենք…
Ընթերցել
Տղան մի փոքրիկ հայտարարություն տեսավ լրագրում. «Բուլդոգի սև, բծավոր թուլաներ, յուրաքանչյուրը երեք դոլար»: Նա մի տաս դոլար կանխիկ գումար ուներ իր մոտ, որ վաստակել…
Ընթերցել
Լուսաբացներին երբ պատուհանիս վարագույրը դեն եմ տալիս, սենյակիս
Ընթերցել
Ծեր նկարիչ Վանգ-Ֆոն և նրա աշակերտ Լինգը
Ընթերցել
Հարութը գիտեր` այլմոլորակայինը ինչի է եկել,
Ընթերցել
Դատախազության աշխատակցի ասելով` ինձ փնտրում էին արդեն մեկ ամսից ավելի:
Ընթերցել