Սամվել Թավադյան

Նուշ Նուշ ես այնքան եմ կարոտում այդպես միայնակ ծառը անտառն է կարոտում ես երբեք բանաստեղծություն չեմ գրել առանց քեզ ես սառը ջրերում եմ ցավի…

Հոգիներ կան… Հոգիներ կան, ուր առկայծում են լազուրե աստղեր, և արշալույսներ խամրած և ժամանակի տերևներ: Հոգիներ կան, ուր թաքնվել են հնամենի ստվերներ, դղրդյունը անցած…

1 Առաջին անգամ ես տեսել եմ քեզ-6 տարեկանում, երկրորդ անգամ-երբ լրացել է իմ 35-ը, երրորդ անգամ ես կտեսնեմ քեզ-մահվանից առաջ եվ այլևս երբեք քեզ…

համբուրվում են աղջիկն ու տղան իսկ հավերժ շտապող անցորդները մատնացույց են անում նրանց ու ծիծաղում բայց սիրահար երեխաները հեռու են ողջ տիեզերքից միայն թույլ…

  Գաղտնորեն սիրահարված դու մերկությունդ Ծածկում ես ժպիտով իսկ սիրո խոսքերը Մերկացնում են քեզ քո պարանոցը և կուրծքը Քո ազդրերը և կոպերը Եվ ես…

*** Առավոտը փշրվեց գրկում մոռացումի Առավոտը այլևս անվերադարձ է: Մարող ցոլքը շիկահեր մազերի Պիրկ կրծքերը, քնքուշ ձեռքերը Դողի մեջ իրենց ընծայաբերած Ոչինչ չի համեմատվի…