Սոնա Համբարձում | Բումերանգ
պառկեմ ու արթնանամ գաղթի ճանապարհի նեղլիկությունից. փակեմ աչքերս կրկին արթնանամ սեպտեմբերի 19-ի ռումբերի ձայներից վախեցած կծկվեմ տանս միջանցքում համառորեն հավատամ, որ տունս չի փլվելու……
ԸնթերցելՊատերազմի ձայնը
Առաքել Սեմիրջյան | Օձ
Ավտոմեքենաների հերթը ձգվում էր լեռնաշխարհով մեկ. կարծես բարակ թել անցնելուց լիներ անցյալի ու ներկայի միջով։ Էդ թելը ամեն տեղից կարող էր կտրվել, սակայն ամենավտանգավոր…
Ընթերցել
Արսեն Ներսես | Բռնագաղթ
1 երբ վանքերը փակում են աչքերը ու թվում է գմբեթները երեկոյան ստվերների հետ խոնարհվում են— ուրեմ վերջին հուսահատ աղոթքի շշուկներ են հնչել այնտեղ և…
Ընթերցել
Աշխեն Քեշիշյան | Այս հողը, որ հոսում է մեր ձեռքերի ափերից
Այս հողը, որ հոսում է մեր ձեռքերի ափերից շարունակ, Այս հողը, որ հոսում է մեր ոտքերի տակից Անդադար, Երկինք է բարձրանում Սրբանում է, Լողում…
Ընթերցել
Մարիամ Սարգսյան | Սեպտեմբերի 20-առավոտը բացվեց հույսով, որ հրետակոծությունը կդադարի
Մարիամ Սարգսյան | Ականջներիս մեջ դեռ ռումբերի որոտն է
Ականջներիս մեջ դեռ ռումբերի որոտն է, որ թափվեցին գլխներիս օրը ցերեկով։ Երկրորդ անգամ փոքրիկի գրկած վազում էի(առաջին անգամ քրոջս որդուն,այս անգամ՝իմ աղջկան), թաքստոցի տեղ…
Ընթերցել
Ամալյա Գրիգորյան | Կյանքը մնացել է
Կյանքը մնացել է պաշարված սարերից այն կողմ…. Այսկողմ` թպրտում է կյանքը մահամերձ։ Վայրկյանը տագնապ է շնչում, արտաշնչում` սարսուռ… Չվերջացող խրախճանք է` կյանքի ու մահվան……
Ընթերցել