Վարդան Հակոբյան | Իրիկնաթախիծ
ՓՆՏՐՏՈՒՔ Չգիտեմ՝ դու հիմա իմ չգրած ո՞ր երգի մեջ ես։ Հաշտվել չի լինում իրականության հետ։ Ուզում եմ տեսնել անհնարին ծաղիկներ, որ աճում են անմատչելի…
ԸնթերցելՎարդան Հակոբյան
Վարդան Հակոբյան | Լռության ծիրանի
ՏԽՈՒՐ Է, ԵՐԲ ՏԽՈՒՐ Է Տխուր է, երբ մարդիկ այլեւս սիրել չգիտեն, եւ ավելի տխուր է, երբ ոմանց թվում է, այնուամենայնիվ, թե սիրում են։…
Ընթերցել
Վարդան Հակոբյան | Վերջին վարդավառը
Բահվորի դեմքից հոսող քրտինքին զուգահեռ, իմ հարցին ի պատասխան, բառերն ընկան շաղախի մեջ. -Մեր շենում դպրոցի տնօրեն էի։ Հադրութցի եմ։ Շոգը թանձրացնում է մեղքերը…
Ընթերցել
Վարդան Հակոբյան | Հեռուն իմ հայրենիքն է
Այսօր բանաստեղծ, Արցախի գրողների միության նախագահ Վարդան Հակոբյանը կդառնար 75 տարեկան: Հավերժ հիշատակ և խոնարհում… *** Երբ մոտեցավ, այնժամ զգացի, թե որքան…
Ընթերցել
Իմ ապրած ժամանակի մեջ կան վայրկյաններ, որ, փաստորեն, ինձ շրջանցել են:
75 տարեկան հասակում կյանքից հեռացել է Արցախի գրողների միության նախագահ, գրող, հասարակական գործիչ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Վարդան Հակոբյանը: Երկար տարիների բուհական-մանկավարժական աշխատանքի փորձ…
Ընթերցել
Արքմենիկ Նիկողոսյան | Անպատմելիի ասքը
Վարդան Հակոբյանի «Քրիստոսի ծաղիկները» ասքը՝ հեղինակի ժանրային բնորոշմամբ, առաջին անգամ լույս է տեսել 2001 թվականին, ակադեմիկոս Սերգեյ Սարինյանի առաջաբանով: Արտաքուստ մատենագիտական այս տեղեկությունը շեշտելն…
Ընթերցել
Վարդան Հակոբյան | Ես ոչ մի տեղ չունեմ հեռանալու, երկիր
ԱՄԵՆ ԻՆՉՆ ՈՒ ՈՉԻՆՉԸ Մի փոշմանիր, որ եկել ես, դու շատ փոքր մարդ ես՝ չգալու համար, մի փոշմանիր, որ գնալու ես, դու շատ փոքր…
Ընթերցել
Վարդան Հակոբյան | Ես բացակայում եմ ինձնից
ՓՈՂՈՑԸ Փողոցով անցնում են բանաստեղծները, կարդում են իրենց քերթվածքները՝ ձեռք ու միրուք ճոճելով, ոչ ոք, սակայն, չի նայում նրանց կողմը: Փողոցով անցնում են օլիգարխները՝…
Ընթերցել
Վարդան Հակոբյան | Քարը՝ արագիլի կտուցին
Կա՞ արդյոք ճանապարհ, որն ինձ կընտրի… Ես նրա վրա կդառնամ մի կենդանի մատուռ, եւ նա մշտապես բանուկ կմնա Աստծո ոտքի տակ։ Մեկ-մեկ էլ դու…
Ընթերցել
Վարդան Հակոբյան | Որպես հիշողություն մեզնից առաջ ապրածների
Ապրում ենք՝ որպես հիշողությունը մեզնից առաջ ապրածների Իմ գոտին Սաթի տատս հյուսում էր միշտ իր ձեռքով, հիշողության թելերից գույնզգույն՝ հանց ծաղկոտ ծամերը ջրվեժների: Հիշողությունը…
Ընթերցել