Հակոբ Մնձուրի | Նուռ մամը
Գոլով թոնիրին վերի կուշտը լայն, լայն այտերով, մեծղի կազմով Նուռ մամը նստեր է։ Իր աջ ու ձախ կողմը, քյուրսիին շարվեր ու խելոք֊խելոք նստեր են…
Ընթերցել
Գոլով թոնիրին վերի կուշտը լայն, լայն այտերով, մեծղի կազմով Նուռ մամը նստեր է։ Իր աջ ու ձախ կողմը, քյուրսիին շարվեր ու խելոք֊խելոք նստեր են…
Ընթերցել
Թաղման արարողությունը սկսվեց ժամը երեքին, թեև սովորույթի համաձայն՝ գյուղում պետք է շատ ավելի շուտ սկսվեր։ Ըստ երևույթին, պատճառը մենք էինք, ամենաշուտ չվերթով չէինք ժամանել։…
Ընթերցել
Եթե կինոյում լինեի, ծառի բնին հենված կլինեի, աչքերս` փակ, մարմինս՝ սպասումից ու ցավից ծանրացած: Բայց կինոյում չեմ, իրական կյանքում եմ՝ Հայաստանի գյուղերից մեկում, որի…
Ընթերցել
Ֆուգու ձուկը որսում են Ճապոնիայի խաղաղօվկիանոսյան ափերին։ Այս ձուկն ինձ համար առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել այն օրվանից, երբ մայրս թունավորվեց դրանից ու մահացավ։ Թույնը…
Ընթերցել
Կենտրոնական գրադարանի ընթերցասրահի լայն պատուհանները պայծառ շողարձակում են արևից: Պատուհանները լվացված են և համարյա միշտ` կիսաբաց: Պարզ երևում են փողոցով քայլողների գլուխները և մոտակա…
Ընթերցել
Երբ աշխատանքի անցա Հռոմի Տրաստեվերե թաղամասի «Մաֆարիո» ռեստորանում, սկզբում ամեն ինչ լավ էր։ Գլուխս դատարկ էր ու զնգուն, ինչպես ծովեզրին հայտնված մի խեցի, որի…
Ընթերցել
Գիշերվա մթությունը ծածկել էր այգին։ Բարձր ծառերի տերևները իրենց հերթին ծածկել էին աղոտ լուսինն ու աստղերը։ Երևի կեսգիշերից անց էր, որովհետև միանգամից հանգան փողոցի…
Ընթերցել
Ինձ ասում է մարդ: Ասես անուն չունեմ: Հա՛, մարդ եմ, բայց ամեն մարդ անուն ունի: Շուն ու կատու էլ, թե պահում ենք, մի անուն…
Ընթերցել
Սկիզբը՝ այստեղ Միջանցքում հանդիպում եմ Անջելոյին՝ բեռնված կեղտոտ սպիտակեղենով լի պարկերով։ Ժպտում ենք միմյանց։ Բացում եմ 223 համարի դուռը և առաջին հայացքից միանգամից հասկանում…
Ընթերցել
Կարծում էին, որ նա վատ մարդ էր, որովհետև վիճում էր իր կնոջ հետ, կռվում թաղամասի և աշխատավայրի մարդկանց հետ։ Նրանից վախենում էին։ Երբ նա…
Ընթերցել