Ջոն Ափդայք | Պայծառատես աչքը արծաթե քաղաքում
Տասներեք տարեկան էի, երբ առաջին անգամ հորս հետ այցելեցի Նյու֊Յորք Սիթի։ Մենք այնտեղ էինք գնում հորեղբորս՝ Քուինսին տեսնելու և ինձ համար Վերմերի[1] մասին որևէ…
Ընթերցել
Տասներեք տարեկան էի, երբ առաջին անգամ հորս հետ այցելեցի Նյու֊Յորք Սիթի։ Մենք այնտեղ էինք գնում հորեղբորս՝ Քուինսին տեսնելու և ինձ համար Վերմերի[1] մասին որևէ…
Ընթերցել
Երբ մայրամուտի կարմիր ու բոսորագույն ճառագայթները դանդաղ անհետանում են անուժ հորիզոնում՝ տեղ տալով թանձր գիշերային մշուշին, ես կրկին բացում եմ ճռռացող փայտե փեղկերով պատուհանը…
Ընթերցել
Թվին Օթթերը կիսով չափ էր լցվել, երբ պատրրաստվում էր թռիչքի Գլազգոյի օդանավակայանում․ մի քանի կղզիաբնակներ, որոնք վերադառնում էին մայրցամաքից, և հանգստյան օրերից շուտ հանգստի…
Ընթերցել
Վեցերորդ ճամբարակետը հեռու էր երկաթգծից: Այնպես որ, այդ մռայլ վայրը հասնելն այնքան էլ հեշտ չէր: Պետք էր երկար սպասել համընթաց գերանատարի: Հետո մետաղե խցիկում…
Ընթերցել
Նավապետը հարթեց ականների արկղի տակից դուրս բերված թղթի կտորը և մատիտը թքոտելով՝ գրեց․ «Մտերի՜մս, սիրելի՜ս, հարազա՜տս։ Հեռու ենք ապրում միմյանցից։ Նայում եմ լուսանկարին և…
Ընթերցել
Տարվա այդ եղանակին, երբ վաղուց տապալված էր տան պատերի տակ ու գոմի կտուրին աճող մարդահասակ եղինջը, չորացել կամ անասունի կեր էր դարձել պատշգամբին խճճվող…
Ընթերցել
Տղամարդը պառկած էր անկողնում։ Տղամարդը մեռնում էր։ Եվ այստեղ երեխա էլ պիտի լիներ, առնվազն՝ մեկը, որովհետև այդպիսին է իրերի կարգը, բայց տղամարդը միայնակ…
Ընթերցել
Առավոտից մինչև հիմա նստած եմ այստեղ՝ լուսամուտի մոտ․ ձյուն է գալիս, և ես սրտիս մեջ զգում եմ ցուրտը և ձմռան սառնամանիքը։ Դիմացի տների…
Ընթերցել
Կինը առավոտից հարդարվում էր: Տարիները դեմքի թարմությունը խլելով՝ փոխարենը դրա դեմ կռվելու ու այդ բանը քողարկելու վարպետություն էին տվել նրան: Թեթև նախաճաշելուց հետո կրկին…
Ընթերցել
I Այժմ, երբ տառապանքների ու զղջման գնով հասկացել եմ, թե ինչպիսի անմտություն է մերժել իրականը հանուն երևակայականի ու պահանջել, երբ ինքդ տալու ոչինչ չունես,…
Ընթերցել