Պատմվածք

Ֆուգու ձուկը որսում են Ճապոնիայի խաղաղօվկիանոսյան ափերին։ Այս ձուկն ինձ համար առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել այն օրվանից, երբ մայրս թունավորվեց դրանից ու մահացավ։ Թույնը…

Կենտրոնական գրադարանի ընթերցասրահի լայն պատուհանները պայծառ շողարձակում են արևից: Պատուհանները լվացված են և համարյա միշտ` կիսաբաց: Պարզ երևում են փողոցով քայլողների գլուխները և մոտակա…

 Երբ աշխատանքի անցա Հռոմի Տրաստեվերե թաղամասի «Մաֆարիո» ռեստորանում, սկզբում ամեն ինչ լավ էր։ Գլուխս դատարկ էր ու զնգուն, ինչպես ծովեզրին հայտնված մի խեցի, որի…

Գիշերվա մթությունը ծածկել էր այգին։ Բարձր ծառերի տերևները իրենց հերթին ծածկել էին աղոտ լուսինն ու աստղերը։ Երևի կեսգիշերից անց էր, որովհետև միանգամից հանգան փողոցի…

Ինձ ասում է մարդ: Ասես անուն չունեմ: Հա՛, մարդ եմ, բայց ամեն մարդ անուն ունի: Շուն ու կատու էլ, թե պահում ենք, մի անուն…

Սկիզբը՝ այստեղ Միջանցքում հանդիպում եմ Անջելոյին՝ բեռնված կեղտոտ սպիտակեղենով լի պարկերով։ Ժպտում ենք միմյանց։ Բացում եմ 223 համարի դուռը և առաջին հայացքից միանգամից հասկանում…

Կարծում էին, որ նա վատ մարդ էր, որովհետև վիճում էր իր կնոջ հետ, կռվում թաղամասի և աշխատավայրի մարդկանց հետ։ Նրանից վախենում էին։ Երբ նա…

Պաշտպանագիծ հանդիսացող խրամուղին թողնելուց հետ կամազով անցան «Քամիների ձորն» ու թաղվելով ցեխի մեջ՝ մնացած ճանապարհը շարունակեցին ոտքով։ Գիշերն անքուն լուսացրածի շշմած դեմքերով հրատարափ կարկտի…

«Քեփիթըլ» հյուրանոցում միայն հարուստ մարդիկ են կանգ առնում։ Նրանց համար գոյություն ունեն միայն լիվրեյներ[1] հագած դռնապաններ, ֆրակ հագած, իսպանական ակցենտով երկարոտն մատուցողներ, նրանց տրամադրության…

Մեր գյուղում չկային պատահական անվանումներ, յուրաքանչյուր քարի, թեքված ճանապարհի, կիսաավեր տներով փողոցների համար կար խորհրդավոր մի անվանում։ Պատահականություն չէր այստեղ ապրելը, յուրաքանչյուր մասնիկ ընտրված…