Կարեն Անտաշյան | Պոետիկ հաճույքներ
Բանաստեղծություն գրելու հաճույքը ես գիտեմ, բայց ո՞րն է բանաստեղծություն կարդալու հաճույքը։ Ահա տարբերակներ, որ գալիս են մտքիս․ — բանաստեղծական տեքստի բերած աբստրակտ թախիծը մեղմորեն…
Ընթերցել
Բանաստեղծություն գրելու հաճույքը ես գիտեմ, բայց ո՞րն է բանաստեղծություն կարդալու հաճույքը։ Ահա տարբերակներ, որ գալիս են մտքիս․ — բանաստեղծական տեքստի բերած աբստրակտ թախիծը մեղմորեն…
Ընթերցել
Թիկնել է ասպետական հոգնությամբ՝ ուղղամեջք, կարծես մեզ էլ է հրավիրում ձգվել առօրյայի կորությունից, ազատել կրծքավանդակը խորաշունչ, դանդաղ բառերի համար։ Անհարդար, ատրագույն պատմուճանը խաբուսիկ պատկերացում…
Ընթերցել
Առաջին հիշողություններս գրաքննությունից կինեմատոգրաֆիկ բնույթի են․ էկրանային համբույրներ, որ դաժանորեն կտրվել են խստահայաց մկրատներով՝ շփման իրական պահերը աղավաղելով։ (Կարճ ասած՝ մինչ կփորձեի հասկանալ՝ արդյոք…
Ընթերցել
Իրականության անբավարարության սինդրոմը վերածվում է քրոնիկ գործընթացի՝ ավելի ու ավելի հաճախ հանդիպող սրացումներով, կարճատև ռեմիսիաներով և արագ պրոգրեսիայով, որ ստիպում է ավելի մոտ կանգնել…
Ընթերցել
Դեմքիս առաջին անգամ կնճիռ հայտնվեց, երբ համարյա երեսուն տարեկան էի։ Ես, կոսմետիկայի խանութի վաճառասեղանի մոտ կանգնած, փոքր-ինչ ամաչելով, որոշեցի վաճառողուհուն ուրախացնել և իբր հիացմունքից…
Ընթերցել
Թոմ, թե քեզ երբեւէ պետք լինի պատմել էս կողմերի մասին (այլ կերպ ասած՝ այժմ և այստեղ), հիշելու եմ նրան, զրույցը մեր կարճատև ու մտքումս…
Ընթերցել
Մաքսիմիլիան Վոլոշինի «Լունարիա» շքեղ բանաստեղծական շարքի մեջ մի այսպիսի տող կա «Լուսնաքարե մի թռչուն՝ քղամիդով փաթաթված»։ Սրա նման մի տող ունի իրենից երկու դար…
Ընթերցել
Ինչո՞ւ դարձա իրանցի գրող: Սա մի հարց է, որին ավելի դժվար է պատասխանել, քան, թե ինչու չդարձա մարիաչի։ Հաճախ եմ երազում, որ մարիաչի լինեի,…
Ընթերցել
Նա ուղղակի մեկ րոպեով դուրս էր եկել։ Ինչ-որ գործ ուներ բանկում։ Բանկը հենց անկյունում էր, դրա համար էլ աշխատակիցներին չէր ասել, որ գնում…
Ընթերցել
«Հազար ու մեկ գիշեր»-ից առաջին անգամ հեքիաթներ կարդացել եմ յոթ տարեկանում։ Նոր-նոր էի ավարտել տարրական դպրոցի առաջին տարին, և եղբորս հետ գնացել էինք Շվեյցարիա՝…
Ընթերցել