Պատմվածք

Նորայր Ադալյան | Լռության ճիչը

Մութն ընկնելուն պես նրբանցքը, որ քաղաքի շքեղորեն կառուցապատված բանուկ փողոցներից մեկի մի անշուք ճառագայթն էր՝ հարյուրամյա գաճաճ աղյուսաշեն, հնամաշ տներով, գրեթե ամայանում էր, կարծես…

Ընթերցել

Նաիրա Փայտյան | Գուգո

Տատիս գործած գլխարկը մինչև ծոծրակս քաշած, տաք-տաք հագնված, սառած գետնի վրայով տոտիկ-տոտիկ էլի հացի եմ գնում: Համոզված եմ, որ հերթը մինչև փողոց է հասնում:…

Ընթերցել

Դավիթ Ավետիսյան | Համզան

Երիտասարդ տարիներիս իմ ընկերների մեծ մասը տարիքն առած, կյանքի ճանապարհ անցած մարդիկ էին, նրանք իմ ավագ խորհրդատուներն էին: Իմ հաջողությունների համար ես պարտական եմ…

Ընթերցել