Լեոնիդ Անդրեև | Պատը
I Ես ու մյուս բորոտը՝ մենք, զգուշորեն սողացինք ընդհուպ մինչեւ պատը եւ նայեցինք պատն ի վեր: Գլուխը չէր երեւում պատի. բարձրանում էր՝ ուղիղ ու…
Ընթերցել
I Ես ու մյուս բորոտը՝ մենք, զգուշորեն սողացինք ընդհուպ մինչեւ պատը եւ նայեցինք պատն ի վեր: Գլուխը չէր երեւում պատի. բարձրանում էր՝ ուղիղ ու…
Ընթերցել
Վաղ առավոտ է: Կինը պատուհանից բակն է նայում: Ծառը ծաղկել է: Ճակատից մի սպիտակ մազափունջ է հեռացնում: Քառասունմեկերորդ անգամն է, որ տեսնում է ծառի…
Ընթերցել
Արաբատառ նամակը: Նրա հրատարակվելը «Գրանիշ» գրական հանդեսում: Համացանցը կարծես թե մեզանից խլել է միայնակ, հետևաբար՝ անտեսանելի մնալու հնարավորությունը: Համակարգչային ստեղնաշարի համապատասխան կոճակը սեղմելով՝ աշխարհի…
Ընթերցել
–Կնոջդ շատ չսիրես,–եղածն անցած համարելով՝ որպես որդուն խրատեց աները:–Եթե շատ սիրեցիր՝ աղջիկ ես ունենալու, ես քեզ օրինակ: Էնպես արա, որ ինքը քեզ սիրի…
Ընթերցել
Կյանքն անկանխատեսելի է ու հրաշալի իր անակնկալներով: Եթե ուզում եք վիճարկել այս տեսությունը՝ պարզապես բացատրեք, թե ինչու է այնքան հարազատ խաղաթղթերի տրցակը բացելիս ունկերիս…
Ընթերցել
Ֆոլանդանը, որ նոր էր վերադարձել Իրանից, իր հին ընկերներից մեկի հետ նստել էր Փարիզի հյուրանոցներից մեկի երրորդ հարկի իր սենյակում՝ պատուհանի մոտ, փոքրիկ սեղանի…
Ընթերցել
Կեսգիշերին, երբ փոքրիկ Փարվիզն արթնացավ, սենյակը սուզվել էր խավարի ու լռության մեջ և, լուսամատից ներս խուժող ծովի հեռավոր շաչյունից բացի ուրիշ ոչ մի…
Ընթերցել
Ամեն օր ինքս ինձ համոզում եմ. «Այսօր մի պատմություն եմ գրելու»: Բայց երեկոյան՝ ընթրիքի ամանները լվանալուց հետո, հորանջում եմ ու ասում. «Վաղը…, վաղն անպայման…
Ընթերցել
Երկու օր Ամուսինս ամիսներ անց վերադարձավ ճամփորդությունից: Տղաս իր փոքրիկ մատները տարավ նրա գզզված մազերի մեջ. -Սպիտակե՜լ են ինչքան: -Ի՜նչ սևացել ես, պապա՛,- ասաց…
Ընթերցել
1988թ. օգոստոս: Փարիզի արվարձան: Վիլ-դ’ Ավրեի հոգեբուժարան: Ի՞նչ գործ ունեմ այստեղ: Փայտե նստարանին կողք կողքի նստած են ստվարաթղթե դեմքերով, անթափանց աչքերով, կծկված, ճմռթված մարդիկ:…
Ընթերցել