Նարինե Կռոյան | Հավատարիմ ստրուկներ ձեռք բերելու համառոտ դասընթաց
Ուրիշների տունը Հայրս ու մայրս երկու ամսով և ինչ-որ անհետաձգելի գործերի բերումով արտերկիր էին մեկնել, և ես ստիպված էի մնալ մեր ոչ այնքան հեռու…
Ընթերցել
Ուրիշների տունը Հայրս ու մայրս երկու ամսով և ինչ-որ անհետաձգելի գործերի բերումով արտերկիր էին մեկնել, և ես ստիպված էի մնալ մեր ոչ այնքան հեռու…
Ընթերցել
Մութն ընկնելուն պես նրբանցքը, որ քաղաքի շքեղորեն կառուցապատված բանուկ փողոցներից մեկի մի անշուք ճառագայթն էր՝ հարյուրամյա գաճաճ աղյուսաշեն, հնամաշ տներով, գրեթե ամայանում էր, կարծես…
Ընթերցել
– Բարև, Զախա՛րկա: Ծերացել ես: Գյուղի տղերքով պահմտոցի էինք խաղում խանութի հետևի պարապուտում: Փնտրողը, դեմքով դեպի դուռը, բարձր հաշվում էր մինչև հարյուր: Այդ ընթացքում…
Ընթերցել
Տատիս գործած գլխարկը մինչև ծոծրակս քաշած, տաք-տաք հագնված, սառած գետնի վրայով տոտիկ-տոտիկ էլի հացի եմ գնում: Համոզված եմ, որ հերթը մինչև փողոց է հասնում:…
Ընթերցել
Պերֆորո, պերֆորո մինչև վերջ Ոչ ոք աշխարհի երեսին չգիտեր այնքան բան պերֆորատորների մասին, որքան Ռուբեն Զուռնաչյանը: Օրինակ, որ այդ սքանչելի գործիքի առաջին` գոլորշիով և…
Ընթերցել
Օրը չկիսված հինգ կիլո մեղր է ծախել: Քիչ է մնում ուրախությունից տրտինգ տա: Մայթի վրա գնաց-եկավ, ուզում է ուրախ կատակներ անի անցորդների հետ: Մեծ…
Ընթերցել
Լուսաբացը փողոցն ավլող կանայք են բերում. ոչինչ, որ նրանց հագուստը հին ու կարկատաններով է, դեմքները` մրոտ, ձեռքերին` քրքրված ձեռնոցներ, ձեռքերի մաշկը` հաստ ու ճաքճքած,…
Ընթերցել
Առավոտյան արթնացա ու տեսա, որ ձեռքիս մատները փոքրացել են: Ամբողջ մարմնով ձգվեցի, բայց ոտքերս անկողնուս միայն մեջտեղը հասան: Քթիս եմ ձեռք տալիս՝ դեռ ծուռ…
Ընթերցել
Երիտասարդ տարիներիս իմ ընկերների մեծ մասը տարիքն առած, կյանքի ճանապարհ անցած մարդիկ էին, նրանք իմ ավագ խորհրդատուներն էին: Իմ հաջողությունների համար ես պարտական եմ…
Ընթերցել
Շատ քիչ է պատահում, երբ երկու օտարական հանդիպում են իրար ու նրանցից յուրաքանչյուրը իր ձևով անիծում է հանդիպման պահը, հայհոյում են միմյանց, որ նույն…
Ընթերցել