ՎԱՆՈ ՍԻՐԱԴԵՂՅԱՆ | Ափսոս էր Երեխան
Երբ մարդը ժամանակ ունեցավ ու ետ նայեց, տեսավ, որ անցյալը սուզվում է մոռացության մեջ։ «Չի կարող պատահելե,-եղավ առաջին միտքը։ Ամեն անգամ, երբ հընթացս մի…
Ընթերցել
Երբ մարդը ժամանակ ունեցավ ու ետ նայեց, տեսավ, որ անցյալը սուզվում է մոռացության մեջ։ «Չի կարող պատահելե,-եղավ առաջին միտքը։ Ամեն անգամ, երբ հընթացս մի…
Ընթերցել
Նախապատմվածքը` Անկախին Սպասելիս
Ընթերցել
Նա չզգաց այն սահմանը, որից այն կողմ մնաց ասպիրանտների հույսին: Չտպավորվեց նաև անցումը ասպիրանտներից ուսանողներին: Մի թեթեւ անդրադարձավ, որ հիմիկվա ջահելները ներվային լինելուց գերադասում…
Ընթերցել
կադր 1 – դուբլ 1 «Տեսագրում եմ»,- ասում է ձայնը` առանց պատկերի: Մենք տեսնում ենք քեզ մի քիչ մոլորված` ասես չէիր սպասում: Ձեռքով ողջույնի…
Ընթերցել
Լուսանկարը՝ Գերման Ավագյանի Հիմա Երեւանը անդառնալիորեն վերադառնում է անցած դարասկզբի իր կարգավիճակին, երբ ոչ մի առնչություն չուներ Կովկասի եւ Փոքր Ասիայի արդյունաբերության, առեւտրի, քաղաքաշինության…
Ընթերցել
Երբ աչքերդ լցվում են, դեռ չի նշանակում, որ լացում ես:
Ընթերցել
Այդ օրերին փոքրիկ տղաներն իրենց բռունցքները չափում էին պապաների բռունցքների հետ, դնում սև ու կոշտ ափերի մեջ, ու պստիկ տղերքի պստիկ բռունցքները լորի ձվի…
Ընթերցել
Մայրս չգիտեր, որ կոտրվել են երկու ոտքերս: Չէին ասել, որ ամեն ոտքիցս տասնութ կիլոգրամ կշռաքար կախված ամենաքիչը կես տարի անշարժ պառկելու եմ հիվանդանոցի մահճակալին…
Ընթերցել