Պատմվածք

– Եվ եթե մինչևիսկ հավատքն ունենամ սարերը շարժելու, բայց չունեմ չափի զգացում… – Դե լսի՛ր: – Սպասի՛ր…ուրեմն ես թողեցի սարերն իրենց տեղում՝ հավատալով, որ…

Երևանի մետրոյի յուրահատուկ, վաղուց մոռացված բույրը, պայուսակումս դրված վիպակը, որ այս քանի օրը վերադարձրեց ինձ մանկություն, քամին, որ տաք, փոշոտ շնչով խփում է դեմքիս`…

-Հասե՜ք, օգնե՜ք․․․ Ի՞ նչ ձայն էր։ Էս որտեղի՞ց էր լսվում։ Հա՛, դրսից ա։ Երևի էլի էդ չար լակոտներն են, խաղ են անում։ Բայց էս…

Դիմացի շենքի ութերորդ հարկում ապրող այդ Աղջիկը գիտեր, որ գրող եմ ու ինձ հարգանքով էր վերաբերվում: Սկզբում չգիտեր, որ գրող եմ ու գիշերները, երբ…

Սկիզբն՝ այստեղ Դե, ճիշտ ասած` «որոշել» բայն, առավել ևս գործողությունը շատ խիստ բնորոշում էր Հերոսի համար: Ամենալուրջ որոշումը, որ կայացրել էր 52 տարվա ընթացքում,…

Ձյուն էր տեղում, և Կատվի մորթին խիստ ծանրացել էր դրանից, սակայն նա անվրդով տեսք ուներ: Կռացած էր, պատրաստ գարնանը մահանալու, քանի որ ժամերով նստած…

Դեռ երկու ժամ ունեի: Տուն չէի գնա, որովհետև մինչև տեղ հասնեի, հետո նույնքան ժամանակամիջոցում վերադառնայի, արանքում շատ քիչ ժամանակ էի շահելու, մնալու էր ավելորդ…