Առաքել Սեմիրջյան | Օձ
Ավտոմեքենաների հերթը ձգվում էր լեռնաշխարհով մեկ. կարծես բարակ թել անցնելուց լիներ անցյալի ու ներկայի միջով։ Էդ թելը ամեն տեղից կարող էր կտրվել, սակայն ամենավտանգավոր…
Ընթերցել
Ավտոմեքենաների հերթը ձգվում էր լեռնաշխարհով մեկ. կարծես բարակ թել անցնելուց լիներ անցյալի ու ներկայի միջով։ Էդ թելը ամեն տեղից կարող էր կտրվել, սակայն ամենավտանգավոր…
Ընթերցել
Աշուն: Օրացույցին` 19, 21, 25… Սեպտեմբերյան օրեր են` դառն ու աղի: Մի’ ընկիր, ոգիս, իմ թռչուն` տրված ի վերուստ. մենք շրջելու ենք դեռ ջրերի…
Ընթերցել
Այս հողը, որ հոսում է մեր ձեռքերի ափերից շարունակ, Այս հողը, որ հոսում է մեր ոտքերի տակից Անդադար, Երկինք է բարձրանում Սրբանում է, Լողում…
Ընթերցել
Սեպտեմբերի 27, 1990թ. (Այս նամակը Ֆրանսիայում Հելսինկյան եզրափակիչ ակտը վերահսկող կոմիտեի և Փարիզի Փիլիսոփայության միջազգային քոլեջի մտավորականների համատեղ նախաձեռնությունն է։) Ջարդերի դարաշրջանը, մի դարաշրջան,…
Ընթերցել
Հանքավայրերի Պաշտպանությունը Հավասարվեց 120 հազար հայի գերությանը Ես գերի եմ Անտառներում Ծալծլված ու Չարդուկված ճանապարհները Սահմանն են Երկրիս եւ աշխարհի միջեւ Մասիս անունով տղան…
Ընթերցել
Զավենը եղբորից բարձրահասակ էր, թիկնեղ: Ինքն էր մեծը: Դեռ դպրոցական էին՝ փորձեց ավագի իրավունք բանեցնել, բայց Թորգոմը տեղի չտվեց. ավելի ճարպիկ էր, ավելի լավ…
Ընթերցել
Բողոքավոր մարդկանց երթը սև ժապավեններով ու գրություններով ծածկված փողոցներով մայրաքաղաքի մի հրապարակից դեպի մյուսն էր գնում: Երբ նրանց՝ «Դավաճան, հեռացիր» վանկարկումներն արդեն շատ մոտ…
Ընթերցել
Հետպատերազմ: Կեսգիշեր: Քամին կանգնել է, բայց ավերվում է ամեն բան շուրջը և աշխարհում. վեր եմ թռչում քնի մեջ և խեղդող հազի միջից ճչում. -Ճշմարտությունն…
Ընթերցել
*** Օրեր շան հաչոց են դարձել, Խաղաղությունը ոսկոր է՝ Ճոխ ընթրիքից հետո Ինչ որ մեկի կոկորդում խրված, Մութը սովորական է… Փողոցները կարոտել են վազքիս։…
Ընթերցել
Հետդարձի ճանապարհին Մարատի աչքերը բացվում էին մե՛կ անցագրային կետերում մեքենայի կանգառից, մե՛կ էլ հոր մարդասպան–հեռախոսից, որի մի քանի զանգ–շչակ–կրակոցներին հաջորդում էր մոր աղիողորմ լացը։…
Ընթերցել