Պոեզիա

Պրիզմա Դերիկն` ընկերս, ասում է` Սերն է միակ պատերազմը, որի համար արժե մեռնել Բայց ամեն անգամ, երբ ասում եմ. «Խնդրում եմ, ետ արի», Կարծես…

ՕԳՅՈՒՍՏ ՌՈԴԵՆ Սույն այրն իսկապե՞ս կարճատես էր, թե խորամանկ պատրվակ էր դա՝ բնորդուհիներին չափազանց մոտիկից նայելու և որ «ամենակարևորն» է՝ նրանց ․․․ ձեռք գցելու,…

Տարվա այս պահն ես դո՛ւ տեսնում իմ մեջ՝ Դեղին տերևք՝ շիվից տեղ-տեղ կախված, Ցրտից հարված ու խիստ քամուց երեր, Թռչնի երգեր՝ հիմա վանքեր քանդված։…

Գիշերվա մեջ ամենադատարկ տեղը դատարկ անկողինն է։ Ոչ ամբողջ անկողինը, այլ հենց այն կողմը, որտեղ դու պիտի լինեիր՝ անհասանելի, բայց անքակտելի։ Ես չեմ օգտագործում…

…քո ստվերն իմ գոյության միակ հայելին է, այնտեղ, ուր լույսն ինձ չի ստվերագծում 1 երբ ժամանակն ազդարարեց իր գոյությունը, մի մարգարե գրեց. «…հետո վերքեր…