Լիլիթ Բարսեղյան | Խալին
Նա խալի էր: Եղածը՝ խալի էր: Այն էլ՝ գործարանի: Անգամ ձեռագործ չէր: Ուղղակի կավրոլիտների մեջ միակ խալին էր եղել: Այն կավրոլիտների, որ լինոլյումի գործարանում էին…
Ընթերցել
Նա խալի էր: Եղածը՝ խալի էր: Այն էլ՝ գործարանի: Անգամ ձեռագործ չէր: Ուղղակի կավրոլիտների մեջ միակ խալին էր եղել: Այն կավրոլիտների, որ լինոլյումի գործարանում էին…
Ընթերցել
Պատերազմիկ եղբայրներիս՝ խոնարհությամբ Առաջին անգամ որ լսեց, գիշեր էր: Արմենակը տղա թոռ էր ունեցել. երկար նստեցին ու անուշ էլ խմել էին, և արդեն առավոտանում…
Ընթերցել
Լռություն էր… Նա նայում էր առաստաղին, որը դրսում ընթացող մեքենաների լույսերից վերածվել էր կտավի: Լույսերը շոյում էին մերթ մերկ ու սառը առաստաղը, մերթ վազում…
Ընթերցել
ԱԼԲԵՐՏ ՈՍԿԱՆՅԱՆԸ ծնվել է 1957 թ․, բնակվում է Ստեփանակերտում։ Պաշտոնաթող գնդապետ է, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։ Գրում է ռուսերեն։ Հայտնի է և ակտիվորեն տպագրվում է…
Ընթերցել
Նոռան ճանճ է, Դոռան՝ մեղու։ Ու հիմա երկուսով դողացնում են բարմենի անարյուն հայացքից: Կես լիտր սպիրտը տարածվել է աչքերում ու վարագույրի պես փակել աշխարհը:…
Ընթերցել
Ես շարունակ այդ գրողի տարած կարմիր կատվի մասին եմ մտածում և չգիտեմ՝ արդյոք ճիշտ է այն, ինչ արել եմ: Ամեն ինչ սկսվեց այսպես. ես…
Ընթերցել
Նեղ ճանապարհը, որ անցնես ու շրջվես ձախ, մի պահ կանգ կառնես, կտեսնես վեհաշուք պարիսպները, դրանցից ներս`ամրոցի տանիքը: Երկաթակուռ դռներից ներքև հարյուր քայլ էլ չքայլած`…
Ընթերցել
1947թ., ձմեռ, Ֆուրիոզո [1]: – Մենք չպետք է միասին քայլենք, – ասաց Ռութը, – առանց այդ էլ շատ մարդիկ գիտեն, որ մենք միևնույն հյուրանոցում ենք մնում:…
Ընթերցել
Գյուղից քաղաք գալու ծեծված թեման չէի էլ հանդգնի շոշափել, եթե չլիներ երազս: Ինչ մի հետաքրքիր բան կա, մանավանդ գլոբալիզացիայի մեր դարաշրջանում: Հորս ընկերոջ ասած՝…
Ընթերցել
Կար ժամանակ, երբ Սուրբ ծննդյան օրը, կախարդական մատանու նման պարուրելով մեր բովանդակ աշխարհը, չէր թողնում մեզ կարոտելու ու փնտրելու և ոչ մի բան, իրար…
Ընթերցել